ก้อนหินไร้หัวใจ ตอน 2

posted on 01 Sep 2010 23:57 by cinemaniarama
เมื่อครั้งหนึ่งที่ก้อนหินเคยมีหัวใจ (ตอนแรกคือก้อนหินกับตะวัน เขียนไว้นานแระ)

 

มีความจริงบางอย่างที่เมื่อเวลาทับถมนานวันเข้าก็กลายเป็นความลับของโลกใบนี้

ความจริงประการหนึ่งที่โลกลืมไปแล้วก็คือ ครั้งหนึ่งก้อนหินเคยมีหัวใจ

 

ไม่เพียงครั้งหนึ่งที่ก้อนหินเคยมีหัวใจ มันเคยมีแขน มีขา มีปีก

มันสามารถเดินเข้าไปในป่า ว่ายน้ำข้ามไปยังเกาะ บินขึ้นไปบนภูเขา

แต่แล้ววันหนึ่งในขณะที่มันกำลังเดินทางค้นหาความรัก มันก็พบกับแมงป่องตัวหนึ่งอยู่ริมแม่น้ำ

 

แมงป่องร้องขอ เจ้าว่ายน้ำได้ เจ้าช่วยพาข้าข้ามแม่น้ำนี้หน่อยได้ไหม

ไม่ได้หรอก เพราะข้าเคยได้ยินมาว่าเจ้าเคยขอร้องให้กบพาข้ามแม่น้ำ แต่ขณะที่อยู่กลางแม่น้ำ เจ้าก็ต่อยหลังมันก้อนหินตอบ

แมงป่องรีบปฏิเสธ เรื่องนั้นเป็นเพียงคำเล่าลือ ข้าจะทำเช่นนั้นทำไม เพราะถ้าข้าต่อยกบในระหว่างที่ข้าขี่หลังมัน เราทั้งคู่ก็ต้องจมน้ำไปด้วยกัน

 

ก้อนหินก้มหน้าครุ่นคิด

เจ้ากำลังค้นหาความรักอยู่มิใช่หรือ แมงป่องถาม

 

ก้อนหินเงยหน้ามองแมงป่อง

หากเจ้ากำลังค้นหาความรัก บทเรียนแรกคือเจ้าต้องรู้จักไว้ใจและเชื่อใจ แมงป่องบอก

 

ก้อนหินก้มหน้าและเกิดความลังเลใจ

บทเรียนที่สองคือเจ้าต้องรู้จักการให้ การให้ที่ไม่หวังผลตอบแทนและไม่หวาดกลัวกับผลลัพธ์ที่จะเกิดขึ้น แมงป่องพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนวล

 

ก้อนหินเงยหน้า แล้วกล่าวกับแมงป่อง เรื่องพวกนี้ข้าก็พอเคยได้ยินมาบ้างเหมือนกัน แต่ข้าจะรู้ได้อย่างไรว่าเจ้าจะไม่หลอกข้า

เอาอย่างนี้ เจ้าจงมอบสิ่งมีค่าที่สุดคือหัวใจของเจ้าให้กับข้า และข้าก็จะมอบสิ่งมีค่าที่สุดคือหัวใจของข้าให้กับเจ้า หลังจากนั้นขอเพียงเจ้าพาข้าข้ามแม่น้ำสายนี้ เราจะออกบุกบั่นฝ่าดงไปด้วยกัน เจ้าก็รู้ว่าหางข้ามีพิษ ข้าจะดูแลและปกป้องเจ้าจากภยันตรายเอง แมงป่องเสนอ

 

ข้ายังคงไม่มั่นใจ ก้อนหินกล่าว

ข้ามีพิษเพียงเพื่อปกป้องตนเอง แต่ทุกคนมองข้าว่าเป็นสัตว์ร้าย ข้าจึงต้องอยู่อย่างโดดเดี่ยวทั้งที่ก็ต้องการความรักเช่นกัน หากเจ้ายังคงไม่มั่นใจ เจ้าก็จะสูญเสียโอกาสที่จะมีความรัก แมงป่องขอความเห็นใจ

 

ในที่สุดก้อนหินก็ควักหัวใจของตนเองออกมา แล้วหยิบยื่นให้กับแมงป่อง แต่ทันใดนั้นแมงป่องก็ต่อยเข้าที่แขนของก้อนหินอย่างจัง จนหัวใจในมือกลิ้งตกน้ำไป

 

ก้อนหินรู้สึกเจ็บปวดรวดร้าวแม้จะปราศจากหัวใจแล้วก็ตาม มันมองใบหน้าแมงป่องด้วยน้ำตาไหลพร่า พร้อมกับถามว่า ข้าไว้ใจและเชื่อใจเจ้า แล้วเจ้าต่อยข้าทำไม

 

มันเป็นสัญชาตญาณของข้า แมงป่องหางตก ก้มหน้า แล้วเดินจากไปโดยไม่ได้เหลียวกลับมามองอีกเลย

 

Comment

Comment:

Tweet

พี่ kurt หายไป๊

#14 By NAMPU planet on 2010-11-29 00:01

ก้อนหินวางใจ.. เสียใจ..

ครั้งหนึ่งแมงป่องอาจเคยวางใจ.. เสียใจ.. เช่นกัน

จากความเจ็บช้ำเลยกลายเป็นสัญชาตญาณ

ปกป้องตัวเอง..

...

..

สักพักแล้วนะคะ
เป็นอย่างไรบ้างคะ? สบายดีมั้ยคะ?

big smile

#13 By A Beautiful Lie on 2010-10-18 02:04

จะชวนเล่นแชร์เหรอ ดอกดีป่าว ขอมือนึงแระกัน

ไม่สะดวกให้แชร์ว่ะ เพราะใน FB กะในนี้มันคนละกลุ่มเป้าหมายกัน แกเป็นเพื่อนคนแรกเลยนะที่ได้เข้ามาอ่าน (ไม่นับคุณ chat)

#12 By kurt (58.9.208.78) on 2010-10-03 02:48

อืม เขียนดีนะเพื่อนเรา share ได้ไหมเนี่ยะ????

#11 By บุรุษไร้ใจ (58.9.140.226) on 2010-10-03 00:42

แหม คุณ chat ดูเหมือนจะรู้เรื่องวงในเยอะจังเลยนะ

#10 By kurt on 2010-09-07 01:53

เรื่องจีน กลายเป็นแมงป่อง กับก้อนหินไปแล้ว confused smile

อ่านแล้ว เหมือนเห็นตัวเองเป็นตัวอักษร...
ไม่บอกหรอกว่า เป็นแมงป่อง หรือก้อนหิน อิอิ

#9 By NAMPU planet on 2010-09-06 11:47

ก็เรื่องมันเศร้านิ ไม่รู้คนเขียนอยู่อารมไหน อย่างที่บอก ตอนนี้คนเขียนมีแฟนดี ก็ต้องเขียนเรื่องรักๆ

#8 By chat (116.58.231.242) on 2010-09-03 19:59

คุณ chat แทนที่จะให้กำลังใจให้เขียนต่อ ดันมาลุ้นให้เปลี่ยนไปเขียนเรื่องอื่นซะนี่ 555

#7 By kurt (58.9.171.217) on 2010-09-03 13:48

ว่างเมื่อไหร่ก็มาเล่าให้ฟังต่อนะคะ

จะรออ่านต่อค่ะ
big smile

#6 By Pat on 2010-09-02 22:52

เศร้าจัง ช่วงนี้อินเลิฟไม่ใช่หรอ ต้องเขียนอะไรที่รักๆดิ

#5 By chat (116.58.231.242) on 2010-09-02 21:03

เศร้าจัง ช่วงนี้อินเลิฟไม่ใช่หรอ ต้องเขียนอะไรที่รักๆดิ

#4 By chat (116.58.231.242) on 2010-09-02 21:02

คุณ pat มีต่อครับ แต่ไม่รู้จะเขียนต่อเมื่อไหร่ หุหุ คือมันเป็นเรื่องของก้อนหินที่อยากไปโคจรรอบดวงตะวันน่ะ แต่เรื่องยังไปไม่ถึงไหนเลย

เรื่องจีนก็สงสัยเขียนไม่จบซะแล้วล่ะ

ช่วงหายที่ผ่านมา ไปตะลุยเที่ยวเสียมากมาย อยากเล่าแต่มันปนเปเลอะเลือนกันไปหมดแระ TT

#3 By kurt (58.9.176.4) on 2010-09-02 16:44

น่าสงสารก้อนหิน

เรื่องความรัก ใครไว้ใจเชื่อใจ มอบหัวใจให้ใครไป แล้วไปเจอแบบสัญชาตแมงป่องเข้า ก็เจ็บทุกราย

เรื่องดีจังเลยค่ะ จะมีต่อมั๊ยคะ

ปล.หายไปนานเลย สบายดีนะคะ

#2 By Pat on 2010-09-02 07:54

สัญชาตญาณของคนไร้หัวใจ แมงป่องนั่นแหละที่ไร้หัวใจ แทนที่จะถามหาความเชื่อมั่นและไว้ใจจากก้อนหิน เพียงแค่ยอมหยิบยื่นหัวใจตนเองให้ก้อนหินก่อนก็อาจจะพอควบคุมสัญชาตญาณไม่ให้ทำร้ายก้อนหินได้เพราะนั่นเท่ากับเป็นการทำร้ายหัวใจตัวเองไปด้วย

#1 By ppbangy on 2010-09-02 02:01